Biografia

Widzę uprawianie sztuki z zainteresowania światem i fascynacji magią samej sztuki, z ułomności tego, jak ten świat funkcjonuje, z obrony przed rzeczywistością, która chce nami zawładnąć. Sztuka jako czysta magia, wszechświat rzeczy najważniejszych i ostatecznych. Każdy obraz, każde dzieło sztuki jako próba opowiedzenia wszystkiego od początku, a malowanie obrazów jako podróż, z której się nigdy nie wraca”.

– Marcin Osiowski, 1984

Malarz, grafik, twórca instalacji, autor tekstów krytycznych oraz wierszy, będących także punktem wyjścia dla działań performatywnych. Urodził się 1957 roku w Warszawie.

Ukończył liceum im. Gottwalda (Staszica) w Warszawie. W 1976 rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które z przerwami kontynuował do 1986 roku. Pod koniec lat 70. wyjechał do Londynu, gdzie pracował w biurze projektowym. Ogłoszenie stanu wojennego zastało go w Antwerpii, gdzie w studiował na Wydziale Malarstwa tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych (1982 – 1984). Od 1982 prezentował swoje prace na indywidualnych wystawach w Belgii i Luksemburgu. Od 1986 rozpoczął współpracę z galerią Astel w Kopenhadze; podjął wówczas eksperymenty interdyscyplinarne, współpracował z kompozytorką awangardowej grupy Skræp Olgą Magieres.

Poza sporadycznymi wspólnymi działaniami z artystami szwajcarskimi, w latach 2002-2004 współpracował z Ryszardem Grzybem – dawnym członkiem Gruppy – wspólnie tworząc płótna prezentowane na wystawach Oba m.in. w warszawskiej Królikarni, w galerii Arsenał w Poznaniu, w galeriach Program i Promocyjna w Warszawie.

Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie. Od kliku lat współpracuje z reżyserem i kompozytorem Antonim Gustowskim, a od 2018 z Julią Słonecką, razem z nimi powołał do życia otwartą grupę artystyczną #grupawolno.

W opinii krytyków jego wczesne prace były ucieczką od dogmatów akademickości w ironię i użycie materiałów śmieciowych, zaś w opinii galerii wystawiających jego prace, malarstwo to analizuje stereotypy i umowność postaw społecznych. Prace Osiowskiego od lat 80. komentują działania systemów władzy oraz mechanizmy kontroli i propagandy.

Równolegle ze sztuką krytyczną tworzy abstrakcyjne kompozycje analizujące aspekty czysto formalne, takie jak kolor i kompozycja. Do tego nurtu należą serie obrazów „Obrazy o obrazach” (Art on Art), „Obowiązkiem malarza jest namalować jeden obraz dziennie” i „ Obrazy o kolorach”. Od pierwszego wyjazdu do Londynu w 1977 zapisuje swoje uwagi na temat sztuki. W tych tekstach zwarte są przemyślenia z okresu studiów nad Wittgensteinem (sam tłumaczył na polski „Remarks on Colour”), Adorno oraz Susan Sontag (m.in. „Against Interpretation”). W malarstwie śladem tych rozważań jest powracanie do wątków odwołujących się do zjawisk wpływających na postrzeganie rzeczywistości, języka w szczególności.